پرای شرکت درمبارزات مدنی زنان ایران به کمپین یک ملیون امضا برای برابری به پیوندید....حکم زندان وشلاق برای چهار تن ازخانم های تلاشگر کمپین مینو مرتاضی- نسرین افضلی -ناهید جعفری ورضوان مقدم به جرم ایستادن درپیاده رو! !
شنبه_ آزادی موقت سرکارخانم خدیجه مقدم تلاشگرکمپین یک ملیون امضا.
یک شنبه- خانم دکترآلینوش طریان (متولد ۱۲۹۹ تهران) فارغ التحصیل دانشگاه سوربوبن با سابقه سی سال تدریس دردانشگاه ونخستین استاد فیزیک زن ایران درتنهایی آسایشگاه سالمندان درتهران..... به دیدارش برویم وبردستانش بوسه زنیم.
دوشنبه- کودکان فقر واعتیادـــ ماکودکان فقیری هستیم که درکشوری دارا زندگی می کنیم!
سه شنبه- حکم زندان برای مجیدتوکلی- احمدقصابان واحسان منصوری سه تن ازدانشجویان دانشگاه امیرکبیر به جرم فریاد علیه سرکوب واختناق.... روز۱۲ اردیبهشت روزهمبستگی با فرزاد کمانگرآموزگار آزادیخواه محکوم به اعدام را به امید آزادیش پاس میداریم.
چهارشنبه- ملالی جویا زن مبارز افغان فریاد رسای ملیون ها زن اسیرافغان درچنگال سنت های زن ستیر دریک جامعه مردسالار
پنج شنبه- کنسرت استادمحمدرضا لطفی دربزرگترین سالن گردهمایی درتهران
آدینه- قتل منوچهرفرهنگی از دوستداران فرهنگ وادب پارسی وازتلاشگران عرصه فرهنگ وتاریخ ایران دراسپانیا بدست یک خانم چاقوکش مذهبی فعلا ناشناس وفراری!
سلام. وب بسیار زیبایی دارید. خوشحال می شم که به منم سری بزنید. موفق باشید.
mamnoonam az inke behem sarzadi va peygham neveshtin.
movaffagh bashin
خدا عاقبتمان را به خیر کند.روز به روز دل مرده تر از قبل میشویم.
سلام سهیک جان.
وقتت به خیر و خوشی و سلامتی
سلام دوست من
باز کلبه پاییزی من برگ دیگری از تنهاییهایش را ورق زده...
و باز هفته ای زیبا و دردی پنهان در ایران ه زیبا !!!!
هم تبریک و هم تاسف ...
کاشکی ایران بودم .....کاشکی ......
حتی یک دونه از عکسها هم باز نشد!
سلام
با امید بهبود شرایط جوامع بشری
ممنون از حضورتان
چند بار خواستم مراجعه کنم وبلاگ باز نمی شد
دوستان بادرودی گرم خدمت همگان
توجه فرمائید علت بازنشدن عکس ها برای برخی ها سرعت کم اینترنت می باشد
چون خودمن وبرخی ازدوستان تمامی عکس هارا دیده اند
بهرروی تقصیربنده نیست ایراد از شرکت مخابرات است.
باپوزش فراوان......... سهیک
دوست ارجمندم ...
میآییم و میرویم...
بر این سیارهء از دور زیبا،
آنقدر راه رفتیم که فرسود.
آنقدر به یکدیگر سنگ پراندیم که گنجشککان به داد خواهی نشستند.
آنقدر خانه تلمبار کردیم روی هم که دیگر جا برای مردگان هم نیست.
آنقدر دود تکنولوژی به حلق کودکان کردیم
که نگاهشان آویخت به زرورقی سوخته
آنقدر درخت بریدیم و قاب ساختیم برای نقاشیهای از سر سیری مان
آنقدر آب دادیم پای گلدان دلتنگیهای لوسمان،
آنقدر بیهوده زیستیم
که دیگر جا برای آسودن هم پیدا نمیکنیم...
خدا که از خودمان است !
این سیارهء از دور زیبا
چگونه ما را به خود واگذارد؟
کدام قافیه را دریابیم
مگر از گناهمان درگذرد...
سلام دوست عزیزم
ممنون از حضورت
سلام سهیک عزیز
منو یاد شعر ای ادمهای...نیما انداخت.
غم انگیزه
سلام
از اظهار لطفت وکلام شیرینت شاد گشتم
دوست عزیز من شاعر نیستم ولی منظورم از اخرین مهمانی باران یعنی باران به جای اینکه زمین کشته را ابیاری کند به دریا میبارد و زمین کاشته شده خشک میگردد و بارن جایی مرود که نباید برودمنظورم از فریاد ساحل این بود که اگر کشتی با سرنشینان وارد ساحل میشد همهمه شادی بلند میشد ولی چون سرنشینان کشتی غرق شده اند ساحل فریادش میشکند ساحل درد کشتی را یروی دوشش میکشد ولی فریاد او این بار در بین فریادهای شادی به خشکی رسیدگان گم نمیشودواو احساس سنگینی کشتی را برسرش میکند(کشتی بی سرنشینی بر سر ساحل نشست)
بازهم ازنظرشاعرانه وعالمانه ات ممنون
عزیز ارجمند...
برایت شنیدنی دارم...
میخواهم دستهایم را گوش کنی...
http://www.youtube.com/watch?v=FSWgQOeUdw4&eurl=http://www.ablimu.persianblog.ir/
و فکرم را بخوانی...در فصلی برای تو
قطاریست که گاهی متوقف میشود و گاهی سرعتی برق آسا دارد
زندگی را میگویم
روزها بلند و کوتاه میشود
کوله بارها سبک و سنگین میشود
کارد به استخوان میرسد رفاه به اوج میرسد
زندگی همین است
در اوج نعمت هم که باشیم چون انسانیم و پویا گاهی عجیب میشویم و اتفاقات عجیبی برایمان می افتد
اما همیشه باید با ظلمهایی که در حقمان میشود مبارزه کنیم
سلام.احوال شما چطوره؟
دیر به دیر به روز رسانی میکنید؟ کجایی شما؟
منتظر حضور گرم شما نظرات سازنده شما هستم
به روز نکردی استاد !